روایاتى درباره  پاره ‏اى از سنن و آداب حضرت در معاشرت


رسول خدا (ص) لباس خود را خودش وصله میزد، و كفش خود را خود می‏دوخت، و گوسفند خود را میدوشید، و با بردگان هم غذا میشد،و بر زمین مینشست و بر مرکب سوارمیشد و دیگرى را هم پشت سر خود بر آن سوار میكرد، و حیا مانعش نمیشد از این كه مایحتاج خود را خودش از بازار تهیه كرده به سوى اهل خانه‏اش ببرد، به توانگران و فقرا دست میداد و دست خود را نمیكشید تا طرف دست خود را بكشد،به هر كس میرسید چه توانگر و چه درویش و چه كوچك و چه بزرگ سلام می داد، و اگر چیزى تعارفش میكردند آن را تحقیر نمی كرد اگر چه یك خرماى پوسیده بود، رسول خدا(ص) بسیار خفیف المؤنه و كریم الطبع و خوش معاشرت و خوش رو بود، و بدون این كه، بخندد همیشه تبسمى بر لب داشت، و بدون این كه چهره ‏اش در هم كشیده باشدو بدون این كه از خود ذلتى نشان دهد همواره متواضع بود، و بدون این كه اسراف بورزد سخى بود،بسیار دل نازك و نسبت به همه مسلمانان مهربان بود، هرگز به نوعی که سیر شود غذا نخورد، و هرگز دست طمع به سوى چیزى دراز نكرد. 

 ارشاد دیلمى، ط بیروت، ج 1، ص 115.

به نقل از : مبین